เปิดวงคุยสุขภาพจิตเพชรบูรณ์ ชวนเปลี่ยน “รอรักษา” เป็น “เห็นสัญญาณ รีบช่วยกันป้องกัน”

 เปิดวงคุยสุขภาพจิตเพชรบูรณ์ ชวนเปลี่ยน “รอรักษา” เป็น “เห็นสัญญาณ รีบช่วยกันป้องกัน”

เพชรบูรณ์ – เปิดวง “สภากาแฟสื่อ ครั้งที่ 8” สื่อมวลชนจังหวัดเพชรบูรณ์ชวนศูนย์สุขภาพจิตที่ 2 ร่วมพูดคุยสถานการณ์สุขภาพจิตในพื้นที่ โดยเฉพาะปัญหาภาวะซึมเศร้า ความเครียด ภาวะหมดไฟ และความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย ซึ่งข้อมูลในเขตสุขภาพที่ 2 สะท้อนว่า เพชรบูรณ์มีกลุ่มเสี่ยงในภาพรวมหลายมิติอยู่ในระดับที่ต้องเฝ้าระวัง
การสนทนาจัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2569 ณ ร้านดีดีคาเฟ่ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยมี ดร.เพ็ญสุดา ไชยเมือง ผู้อำนวยการศูนย์สุขภาพจิตที่ 2 พร้อมด้วยนายสุขเสริม ทิพย์ปัญญา นักวิชาการสาธารณสุขชำนาญการ ศูนย์สุขภาพจิตที่ 2 นางสาวสาวิตรี ฉิมหัวร้อง – นักวิชาการสาธารณสุขชำนาญการ ศูนย์สุขภาพจิตที่ 2 น.ส. จีราวรรณ กิ่งมะลิ – นักวิชาการสาธารณสุข สสจ.เพชรบูรณ์ โดยมีสื่อมวลชนจังหวัดเพชรบูรณ์เ 15 คน ร่วมแลกเปลี่ยนข้อมูลและแนวทางป้องกันปัญหาสุขภาพจิต
นายสุขเสริม ทิพย์ปัญญา นักวิชาการสาธารณสุขชำนาญการ ศูนย์สุขภาพจิตที่ 2 กล่าวว่าสถานการณ์สำคัญพบว่า เพชรบูรณ์มีอัตราการฆ่าตัวตายสำเร็จประมาณ 10 ต่อประชากร 100,000 คน สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานประเทศที่กำหนดไว้ไม่เกิน 7 ต่อ 100,000 คน ขณะที่มีผู้พยายามฆ่าตัวตายและได้รับการช่วยเหลือประมาณ 300 กว่ารายต่อปี โดยกลุ่มที่น่าจับตาคือ ผู้สูงอายุ ซึ่งมีอัตราการฆ่าตัวตายสำเร็จประมาณ 15 ต่อ 100,000 คน และ เด็กและเยาวชนอายุ 15–19 ปี ที่มีอัตราพยายามฆ่าตัวตายสูงประมาณ 140 ต่อ 100,000 คน
ดร.เพ็ญสุดา ไชยเมือง ผู้อำนวยการศูนย์สุขภาพจิตที่ 2 ชี้ให้เห็นว่า ปัญหาสุขภาพจิตไม่ได้เกิดจากสาเหตุเดียว แต่เกี่ยวข้องทั้งปัจจัยส่วนบุคคล ปัญหาเศรษฐกิจ ความสัมพันธ์ในครอบครัว การใช้สารเสพติด ตลอดจนสถานการณ์กระตุ้นเฉพาะหน้า ดังนั้นการป้องกันจึงควรเริ่มตั้งแต่ “เด็กวัยเรียน” พร้อมสร้างระบบเฝ้าระวังและการช่วยเหลือที่เข้าถึงได้รวดเร็ว สำหรับประชาชน สามารถมีส่วนร่วมดูแลคนรอบข้างผ่านหลัก “3 ส.” ได้แก่ สอดส่องมองหา – ใส่ใจรับฟัง – ส่งต่อเชื่อมโยง เมื่อพบสัญญาณความทุกข์หรือความเสี่ยง ควรเข้าไปพูดคุย รับฟังอย่างเข้าใจ และประสานผู้เชี่ยวชาญหรือหน่วยงานสาธารณสุขเพื่อให้ได้รับความช่วยเหลืออย่างเหมาะสม
“สภากาแฟสื่อ” จึงไม่ใช่เพียงเวทีพูดคุย แต่เป็นจุดเริ่มต้นในการสะท้อนปัญหา กระตุ้นการรับรู้ และเชื่อมพลังของสื่อกับหน่วยงานและชุมชน เพื่อร่วมกันเปลี่ยนจากการรอให้เกิดปัญหาแล้วรักษา ไปสู่การมองเห็นสัญญาณเตือนและช่วยกันป้องกันตั้งแต่ต้น